Nagtatawanan and kapitbahay.

Sa amin may umiiyak.

May fireworks display sa labas.

Sa bahay may hinihimatay.

Yung iba kumakain ng media noche.

Sa bahay may nagkakape.

Habang lahat naghahalikan sabay bati ng Happy new year.

Sa bahay 'condolence' kay hirap banggitin ng 'Happy' new year.

Nauwi sa bangungot and dapat sana'y bakasyon ng mag-ina dito sa Manila. They flew all the way from Ozamiz city to celebrate christmas and New year together with her ate na katatapos lang manganak. And to make the stor short, kasama ko yung ate na yun sa bahay. They're supposed to fly back home on the 10th of this month but due to her elder's untimely death, they needed to resched their flight on new years eve.

Halo-halong eksena sa pagpasok ng bagong taon. Halo-halong emosyon. Sabi nga ng mga unggoy sa neighborhood, ganun talaga ang buhay. May dumarating may nawawala. They make sense. A whole lot of sense, but it wouldn't help us greiving! Technically, dahil hindi nasusunod ang order of things. Di ba dapat ang unang mamatay yung mga walang silbi sa lipunan? Hindi ba pwedeng yung mga pasaway ang unang ma-tigey?

Sabi nga nung book na "the funeral" by Kent Dizon, pag masamang damo, matagal mamatay!

Kaya nung tinanong ako nung mukhang kriminal na kapitbahay kung anong ikinamatay nung nakaburol sa bahay, sabi ko ' Dapat kasi ikaw yung nakahiga jan!"

Pakyu ka!

No comments:

Post a Comment

May problema ka sa post ko? Wag kang maraming hanash! Mag comment ka!