mabigat kalooban ko. singbigat ng aking ulo dahil kulang sa tulog! dinagdagan pa ng mga animal na traydor!



i must admit, i'm a man na walang utang na loob! i just find it nonsense! kung mangutang ka at binayaran mo naman, you don't have to say may utang na loob ka sa inutangan mo unless otherwise! that nonsense attitude makes pinoy subjective to do whatever para lang mabayaran ang utang na loob! but how can one repay it? duhhhhh....kiver! ambot samok!



inagahan ko ang gising kanina! instead of my wake up call na 5 pm, i woke up at 2 pm. kung di pa naman bingi si ate guy, di sana ako bangag at aantok-antok na pumasok ngayun. kung magpatugtog sya ng kanyang josh groban hits talo pa ang rally sa EDSA sa lakas ng speaker. sarap ihian ang bintana ng kwarto para dun bumagsak sa pintuan nya ang laman ng aking pantog na kanina pa nagrereklamo.



since gumagana na naman pagiging geisha ko, naisipan kong puntahan ang aking lover turned kaaway na si Gary sa Libis. wala na sa akin ang nangyari. tanggap ko na friends na lang kami (ewan ko kung tanggap nya). unti-unti nang naghilum ang sugat sa mukha ko. at higit sa lahat, kinalimutan ko na ang nangyari. besides if i went there, pwede ko namang sabihin na kunyari pinsan ko ang dinadalaw ko pero in reality yung unggoy naman talaga! ewan ko ba, di ko yata na apply ang mga psychology lessons ko nung college. kung di lang sana ako umabsent nung may guest prof kami for her classes in hypnotism sana na hypnotize ko na sya para sambahain nya ang kagandahan ko! erase!



kahit 11 pm pa ang pasok ko, umaariba na ako sa EDSA as early as 6 pm. at para makatipid at makaiwas sa traffic minabuti ko ng mag-MRT. kundi ba naman ako tanga, di sana ako nakikipagsiksikan sa mga construction workers sa tren! its sunday naman pala kaya family day, at dahil tanga nga ako, insip ko na walang tao! tsk tsk tsk poor me! gusto ko na sanang lumuhod at magdasal sa loob ng tren but god is prolonging my agony. marami pang stations na hihinyuan ng tren para mam pick-up ng dagdag sa amoy ng tren. gusto ko ng magmakaawa sa dyos na sana umulan ng tawas at mabagsakan ng sako-sakong tawas ang nasa aking unahan! alam nyang mahaba ang buhok nya sa kili-kili pinangangalandakan pa! not to mention the amoy na lang. the thought itself bumabaligtad na sikmura ko! cheeeeehhh!



i arrived there sa rendezvous ng aming half a year relationship after 45 minutes. nakasalubong nya ako pagbukas ko pa lang ng pinto. busy sa pag prepare ng dinner ang mga animal (apat sila). sa kapal ng mukha niyaya pa akong makisawsaw sa niluto nilang adobo. ewwwwww its not that i dont eat adobo after all yan ang kinakain ko everyday. sawa na ako. amoy pa lang nakakaumay nah! decline naman ako agad sa offer at sabay look for my gudang (tabako) sa bag ko. na tense ako bigla sa asal ni gary na sabay walk out upon seeing me. ang animal, sya na nga itong may kasalanan 'sya pa may ganang magwalk out. ang kapal talaga! (bitter?) of course not!



so, since tense na nga ako inubos ko na ang gudang ko. kahit napipilitan akong hithitin sa tapang pinaninindigan ko na lang! hinintay ko lang mag react ang animal but i got nothing!



and i realized that the culprit is indeed my cuz! poor me. tagal na pala akong tinatraydor ng pesteng yawa! ginatungan 'nya pala si gary at itong namang utak munggo naniwala agad! i don't want to explain myself. its not my cup of tea. i would rather shut up para di ko sila mapag salitaan ng masama. not because i'm coward, but because the way they conduct their thinking suggests that their intellectual strata is contemporary to that of a child having down syndrome! mag litanya man ako't lahat, di rin nila maiintindihan. its pointless when i told them my rants yet their response would be "ano daw?" sarap basagin ang mga bungo at ipakain sa bulate! grrrrrrrrrr....



sana kinain ko na lang pututoy nya nung huli namin jerjer! ewwwwwwww....ha ha ha!

No comments:

Post a Comment

May problema ka sa post ko? Wag kang maraming hanash! Mag comment ka!